NGF-NVG spelersonderzoek
Afgelopen zomer is in samenwerking tussen de NGF en NVG een grootschalig spelersonderzoek uitgevoerd. Ook Jeroen Boesmans heeft in het gedeelte van de analyse een belangrijk aandeel gehad. Zo concludeerde hij onder andere dat de belangrijkste uitkomst van het onderzoek is terug te vatten naar het ‘Wheel of fortune'. Dit houdt in dat veel onderdelen uit het onderzoek nauw met elkaar samen hangen. Dit artikel beschrijft de resultaten van het onderzoek op de verschillende onderdelen van het rad zoals weergegeven in figuur X.
Golfen doet men vooral voor het plezier
Waarom golft een golfer? Bijna unaniem was het antwoord hierop: voor het plezier (80% van de respondenten)! Dat lijkt een open deur, maar in andere sporten liggen de motieven wel degelijk op andere vlakken, zoals lichaamsbeweging. Dit is een reden die binnen golf pas op de vierde plek aan de orde komt. Plezier wordt natuurlijk grotendeels gemaakt door de golfers zelf. Echter is het goed om eens na te gaan waar de klant of lid echt plezier ervaart dat bewust is toegevoegd door de vereniging of exploitant. Hierbij kan gedacht worden aan de golfer die al golft, maar ook in het traject naar ‘golfer worden' kan nog veel aan plezier worden toegevoegd. ‘Natuurbeleving' en ‘relaxen' zijn twee andere belangrijke redenen om te gaan golfen.
Type lidmaatschap sociaal contact belangrijk motief
Naast de reden om te gaan golfen is er ook gevraagd naar de motivatie om (niet) voor een bepaald lidmaatschap te kiezen. Mensen die lid zijn van een vereniging met golfbaan zijn dit voornamelijk vanwege het sociale contact. Niet-leden zouden hypothetisch gezien kiezen voor een lidmaatschap omdat ze dan kunnen spelen wanneer men wil. Opvallend genoeg komt het sociale contact daar pas op de derde plek. Er bestaat dus een verschil tussen de gepercipieerde waarde van sociaal contact binnen een golfvereniging tussen leden en niet-leden. De speelfrequentie en prijs van het lidmaatschap zijn twee belangrijke redenen voor golfers om niet lid te worden van een golfvereniging. Uiteraard kunnen deze twee redenen niet los van elkaar worden gezien.
Frequentie van beoefening
Ook is er gevraagd naar wat de speelfrequentie van golfers dan precies is. Helaas kunnen op basis van de antwoorden op deze vraag geen harde conclusies worden getrokken. Golfers zijn geneigd hun speelfrequentie flink te overschatten. Wel kan de verhouding tussen de verschillende typen golfers gebruikt worden om het aantal gespeelde rondes per golfer te berekenen. De Nationale Golfindex; groei in het aantal spelers en golfbanen zijn andere waarden die voor deze exercitie gebruikt worden. In de Golfbranchemonitor Jaarrapportage 2011 worden de resultaten van deze berekening gepresenteerd. Naast frequentie van spelen, is geïnventariseerd hoeveel lessen men neemt gedurende het jaar. 72% van de respondenten heeft aangegeven nooit een les te volgen. Onder de vrije golfers ligt dit percentage zelfs op 82%. Redenen om geen lessen te volgen zijn het gebrek aan tijd en de prijs van de lessen. Echter, meer dan een kwart van de respondenten heeft aangegeven: "het volgen van lessen heeft geen nut". Daar valt dus nog veel te winnen voor golfprofessionals.
Aantrekkingskracht lidmaatschap afgenomen
Een van de belangrijkste conclusies uit het onderzoek is dat de ‘aantrekkingskracht' van een lidmaatschap helaas is afgenomen. Er is in 2009 en in dit spelersonderzoek gevraagd naar wat voor type lidmaatschap men over 5 jaar verwacht te hebben. Het goede nieuws is dat het lidmaatschap van een golfclub met baan nog altijd de meeste aantrekkingskracht heeft. Het slechte nieuws is dat deze aantrekkingskracht daalt, zoals te zien is in de tabel. De eerste rij uit de tabel wordt hier toegelicht. 90% van de huidige leden van golfclubs met baan geeft aan dat men over vijf jaar nog steeds lid wil zijn van een golfclub. Dit is net 1 procentpunt lager dan in 2009. Onder de leden van golfclubs zonder baan gaf 28% in 2009 aan over vijf jaar lid te willen worden van een golfclub met baan. In dit spelersonderzoek is dat percentage met 7 procentpunten gedaald. Onder de vrije golfers daalde het percentage dat binnen vijf jaar lid wil worden van een golfclub met baan van 30% in 2009 naar 24% in 2011. Met andere woorden: een steeds minder grote groep leden van golfclubs zonder baan en vrije golfers heeft interesse in een lidmaatschap van golfclubs met baan.
Tabel Verschil in procentpunten tussen het spelersonderzoek van 2009 en 2011
Het ´Wheel of fortune´
Zoals aangegeven worden mensen geen lid van een golfclub met baan vanwege het feit dat men het lidmaatschapsgeld er niet uit zou halen omdat men te weinig golft. En daar komt het ‘Wheel of fortune' weer om de hoek kijken. De speelfrequentie kunnen we niet los zien van het type lidmaatschap en het beïnvloed ook de prijsperceptie van een lidmaatschap. De grote vraag is: hoe kan de golfbranche dit wiel in beweging krijgen? Op het moment dat de branche er in slaagt om het spel- en kennis niveau van golfers te verhogen, dan zal de waarde en betekenis van golf voor de golfers stijgen. Het gevolg hiervan kan zijn dat de speelfrequentie en de sociale binding worden vergroot, waardoor de prijsperceptie van een bepaald lidmaatschap ook weer veranderd ten gunste van de golfbanen. Een mooie theorie met een belangrijke vervolgvraag waar tijdens het Nationaal Golf Congres & Beurs 2012 dieper op ingegaan wordt (zie ook elders in deze uitgave).
Een uitgebreide analyse van het spelersonderzoek wordt gepubliceerd in de Golfbranchemonitor Jaarrapportage 2011 die in samenwerking tussen de NGF en NVG wordt opgesteld.
Over het onderzoek
In totaal hebben ruim 14.000 golfers meegedaan aan het onderzoek. Dit is een responsepercentage van 23%. Ruim 8.000 van deze respondenten is lid van een golfclub met baan. Bijna 3.500 mensen hebben aangegeven vrije golfer te zijn en de leden van golfclubs zonder baan waren met ruim 2.000 respondenten ook goed vertegenwoordigd in de steekproef.
